پمپ های جابجایی مثبت
قسمت اول - پمپ های برگشتی
بسیاری از طرح های پمپ وجود دارند که در گروه جابجایی مثبت قرار می گیرند ، اما در بیشتر موارد ، آنها می توانند به خوبی به دو گروه اصلی تقسیم شوند. گروه برگشت دهنده از طریق پیستون ها ، پیستون ها یا دیافراگم ها عمل می کند در حالی که پمپ های چرخشی از چرخ دنده ها ، لوب ها ، پیچ ها ، ون ها و عمل پریستالتیک استفاده می کنند. موضوع طراحی مشترک آنها این است که انرژی فقط به صورت دوره ای به پمپ مایع اضافه می شود که در پمپ های پویا ، به طور مداوم اضافه می شود.
PISTON & PUMPS PLUNGER
پمپ پیستونی یکی از رایج ترین پمپ های برگشت پذیر است و قبل از توسعه درایورهای پر سرعت که باعث افزایش محبوبیت سانتریفوژها می شود ، پمپ انتخاب برای طیف گسترده ای از برنامه ها بود.
امروزه ، آنها بیشتر در برنامه های فشار کم ، متوسط (تا 2000 PSI) مشاهده می شوند. پسر عموی نزدیک آن ، پمپ پیستون ، برای فشارهای بالاتر تا 40،000 PSI طراحی شده است. تفاوت عمده این دو روش روش آب بندی سیلندرها است. در یک پمپ پیستون سیستم آب بندی (حلقه ها ، بسته بندی و غیره) به پیستون وصل شده و در هنگام سکته مغزی با آن حرکت می کند. سیستم آب بندی پمپ پیستون ثابت است و پیستون هنگام سکته مغزی از طریق آن حرکت می کند.
پمپ های برگشتی به این اصل عمل می کنند که یک جامد یک حجم از مایع را برابر با حجم خودش جابجا کند. شکل سمت راست ، پمپ پیستونی دوتایی عمومی است. اگر قرار بود دو سوپاپ را در سمت چپ شکل برداریم و آنها را با پسوند استوانه جایگزین کنیم ، یک پمپ عمل کننده واحد خواهیم داشت. پمپ تك عملكرد ، فقط آب را در سكته جلو خود تخليه مي كند ، در حالي كه پمپ دو حالته نيز در سكته برگشتي خود تخليه مي كند. در حین سکون مکش (راست به چپ) شیر تخلیه تک پمپ بسته می شود و اجازه می دهد تا مایع از طریق دریچه مکش وارد سیلندر شود. هنگامی که پیستون جهت را تغییر می دهد (معکوس می شود) ، شیر مکش بسته می شود و آب از طریق دریچه تخلیه تخلیه می شود. در پمپ دو منظوره ، همان سکانس در هر دو سکته رخ می دهد و تقریباً دو برابر بیشتر از مایعات در هر واحد زمان تخلیه می شود.
فشار
سر ایجاد شده توسط یک پمپ گریز از مرکز به سرعت آن بستگی دارد که از طریق پروانه آن به مایعات منتقل می شود. بنابراین ، برای هر قطر پروانه مشخص شده و سرعت چرخش ، سر مقداری حداکثر و بی ارزش خواهد بود. برای پمپ های برگشتی چنین نیست. اگرچه آنها دارای حداکثر امتیاز فشار کار هستند ، اما حداکثر فشار حاصل از آن بستگی به برنامه دارد.
در برابر دریچه تخلیه بسته ، فشار فقط با توانایی راننده و استحکام مواد به کار رفته محدود شده است. فقط "نقطه شکست" برخی از اجزاء فشار تخلیه را محدود می کند. بنابراین اگر برنامه ای قادر به بالاتر از درجه فشار پمپ باشد ، باید نوعی از کاهش فشار تهیه شود.
ظرفیت
ظرفیت (Q) یک پیستون یا پمپ پیستون با عملکرد واحد متناسب با جابجایی آن (D) در هر واحد زمان است. جابجایی ظرفیت محاسبه شده پمپ است ، با فرض 100٪ راندمان هیدرولیک ، و متناسب با سطح مقطع پیستون (A) ، طول سکته مغزی آن (ها) ، تعداد سیلندر (ها) و سرعت پمپ در دور در دقیقه در گالن در دقیقه:
D = (A xsxnx دور در دقیقه) / 231
در مورد پمپ های دو منظوره ، سطح مقطع پیستون یا پیستون دو برابر شده و سطح مقطع میله پیستون (a) از آن جدا می شود. دوباره ، در گالن در دقیقه D است:
D = ((2A - a) xsxnx دور در دقیقه) / 231
در زندگی واقعی ظرفیت نظری یک پیستون یا پمپ پیستون توسط عوامل مختلفی کاهش می یابد. یکی به اسلیپ (S) معروف است. مؤلفه اصلی لغزش نشت مایعات از طریق تخلیه یا دریچه مکش به دلیل بسته شدن (یا نشستن) آن است. این بسته به نوع طراحی و شرایط سوپاپ می تواند جابجایی محاسبه شده را از 2 تا 10٪ کاهش دهد. افزایش ویسکوزیته همچنین اثر منفی بر لغزش خواهد داشت.
یکی دیگر از عوامل مهم که بر ظرفیت پمپ متقابل تأثیر می گذارد ، چیزی به نام بازده حجمی (VE) است. VE به صورت درصدی بیان می شود و متناسب با نسبت حجم دبی کل به جابجایی پیستون یا پیستون است. شکل سمت راست نشانگر چگونگی رسیدن به این نسبت است.
نسبت (r) نشان داده شده است که (c + d) / d در جایی که d حجم جابجایی پیستون یا پیستون و c حجم اضافی بین دریچه های تخلیه و مکش است. هرچه این نسبت کوچکتر باشد ، بازده حجمی نیز بهتر خواهد بود. به صورت ریاضی بیان شده است:
VE = 1 - (P xbxr) - S
در جایی که P فشار دارد ، b ضریب تراکم مایع است ، r نسبت حجم و R لغزش است. ضریب تراکم آب بسیار ناچیز است (3 X 10-6 اینچ در هر پوند فشار در دمای محیط) اما در فشارهای بیشتر از 10،000 PSI به یک عامل تبدیل می شود.
شکل بالا همچنین اصل عملکرد جابجایی حجمی این پمپ ها را به خوبی نشان می دهد. اگرچه در انتهای سکته مغزی دیواره استوانه ای در اطراف پیستون وجود ندارد ، اما هنوز هم مایع را برابر با حجم خودش جابجا می کند. اکنون ، در نهایت می توانیم ظرفیت واقعی یک پمپ متقابل را بیان کنیم. کاملاً ساده است:
Q = D x VE
قدرت
قدرت مورد نیاز برای رانندگی یک پمپ معکوس کاملاً مستقیم به جلو است. این فقط با فشار و ظرفیت متناسب است. در اسب بخار ترمز عبارت است از:
bhp = (QXP) / (1714 X ME)
که در آن 1714 ضریب تبدیل bhp و ME راندمان مکانیکی است. راندمان مکانیکی درصد انرژی درایور است که در قاب قدرت پمپ و سایر قطعات برگشت پذیر از بین نمی رود. بازده مکانیکی یک پیستون یا پیستون پیستون بسته به سرعت ، اندازه و ساخت آن بین 80 تا 95 درصد متغیر است.
DIAPHRAGM PUMPS
پمپ های دیافراگم پمپ های جابجایی مثبت هستند که برای جابجایی مایع پمپ شده به جای پیستون یا پیونگر از غشای انعطاف پذیر استفاده می کنند. آنها واقعاً بتن ریزی هستند (می توانند خشک شوند) و بدون آسیب می توانند خشک شوند. آنها از طریق همان اصل جابجایی حجمی که در ابتدا توضیح داده شد ، کار می کنند. شکل سمت راست چرخه عملیاتی یک پمپ دیافراگم منفرد پایه ای را نشان می دهد.
اگر عملکرد آن ساده تر باشد ، با گرانش رقابت می کند. قسمت بالایی شکل سکته مکش را نشان می دهد. دسته ، دیافراگم را ایجاد می کند و خلاء جزئی را ایجاد می کند که دریچه تخلیه را می بندد و در ضمن اجازه می دهد تا مایع از طریق دریچه مکش وارد محفظه پمپ شود. در طی سکته تخلیه ، دیافراگم به سمت پایین هل داده می شود و روند معکوس می شود. پمپ های دست ساز به گونه ای طراحی شده اند که حداکثر 30 gpm را تا 15 فوت ارائه دهند اما ظرفیت واقعی آن به وضعیت بدنی راننده بستگی دارد. واحدهای درایو هوا ، موتور و موتور نیز در دسترس هستند و ظرفیتی برابر با 130 گرم در دقیقه دارند. هر دو سر مکش و تخلیه از 15 تا 25 پا متغیر است.
توجه داشته باشید که برخلاف پیستون ها و پیستون ها ، دیافراگم ها به سیستم آب بندی نیاز ندارند و بنابراین بدون نشت کار می کنند. با این وجود ، این ویژگی مانع از طراحی یک نقش دوتایی می شود. اگر جریان تقریباً مداوم مورد نیاز باشد ، معمولاً یک پمپ دیافراگم یا دوبلکس استفاده می شود. شکل زیر یک سطح مقطع پمپ دیافراگم با هوا عمل می کند.
پمپ دیافراگم مضاعف از یک مانیفولد مکش و تخلیه مشترک استفاده می کند که با دو دیافراگم بصورت سفت و محکم توسط یک شافت متصل شده است. مایع پمپ شده در محفظه بیرونی هر یک ساکن است در حالی که هوای فشرده شده از داخل محفظه های داخلی آنها هدایت می شود. در شکل ، محفظه دست راست به تازگی سکته مغزی خود را به اتمام رسانده است و همزمان اتاق چپ سکته مغزی خود را تمام کرده است. همانطور که انتظار می رود ، چک مکش باز است به طوری که مایع بتواند داخل محفظه سمت راست جریان داشته باشد و چک تخلیه محفظه سمت چپ باز باشد تا مایعات از آن خارج شوند. به جز پیکربندی محفظه دوتایی ، عملکرد آن دقیقاً مانند پمپ پیستون دوتایی است که قبلاً دیده می شد. البته تفاوت در داخل محفظه های داخلی و روشی که در آن حرکت برگشتی وجود دارد ، ساکن است. این کار از طریق دریچه توزیع هوا انجام می شود که هوای فشرده شده را هنگام محصور کردن آن از دیگری به محفظه دیافراگمی وارد می کند. پس از اتمام سكته ، سوپاپ 90 درجه می چرخد و برگشتی رخ می دهد.
این بخش را با این جمله که پمپ های دیافراگم جابجایی مثبت در طبیعت هستند معرفی کردم. عموماً این یک جمله صحیح است اما می توان از آنها به عنوان جابجایی مثبت "نیمه" یاد کرد. دلیل این امر قابلیت ارتجاعی دیافراگم و کاهش مربوط به راندمان حجمی با افزایش فشار تخلیه است. همچنین ، نشت دریچه چک اغلب به طور قابل توجهی بیشتر از آن است که در پمپ های پیستون و پیستون تجربه می شود.
ناتوانی
اگرچه ما تمایل به پیوستن قوانین تمایل با پمپ های گریز از مرکز ، سایر دستگاه های مکانیکی نیز این روابط "طبیعی" را به نمایش می گذاریم. در مورد پمپ های جابجایی مثبت ، قوانین وابستگی بسیار رو به جلو هستند.
Flow - جریان با تغییر سرعت تغییر می کند. اگر سرعت چرخش دو برابر شود ، جریان نیز دو برابر می شود.
فشار - فشار مستقل از تغییر سرعت است. اگر ضررهای کارآیی را نادیده بگیریم ، فشار ایجاد شده در هر سرعت چرخشی معین ، همان فشار لازم برای پشتیبانی از جریان خواهد بود.
اسب بخار - اسب بخار با تغییر در سرعت تغییر می کند. اگر سرعت چرخش را دو برابر کنیم ، دو برابر بیشتر از انرژی لازم خواهد بود.
NPSHr - سر مکش مثبت خالص مورد نیاز به عنوان مربع تغییر در سرعت متفاوت است. اگر سرعت چرخش را دو برابر کنیم NPSHR چهار برابر می شود.







